Да можам бар да се разбудам во свет на љубовта без стари долгови И тие сеништа во чекор што ме демнеат. Да можам бар да те пргрнам Да не се сеќавам на студој есенски оние патишта што токму нас не следеа. А мојот живот игри без граници Уморна приказна скинати страници Празни не испишани. А мојот живот е вечно паѓање Се да се собере пораз ќе остане Навики стари во мене. Да можам бар да те разбудам со кафе утринско во кревет заедно Па да те бакнувам тоа го немам одамна. Да можам бар да се заљубам во мала селанка на росна ледина Небесно висока надолу да не догледува. А мојот живот игри без граници Уморна приказна скинати страници Празни не испишани. А мојот живот е вечно паѓање Се да се собере пораз ќе остане Навики стари во мене.